New album: Marble Sounds – Dear Me, Look Up

Het Europese bandjes-circuit wordt al sinds jaar en dag gedomineerd door de Britten. Een golf van alternatieve Belgische bands, die in overvloede aanwezig blijken te zijn, slaat echter met grote kracht op het muzikale strand. Na het inmiddels populaire Balthazar en het aan de weg timmerende Geppetto & The Whales, maakt Marble Sounds zich met haar tweede album klaar voor een definitieve doorbraak.

Bescheiden opmars
In 2010 maakte de wereld voor het eerst kennis met de grootse, maar tegelijkertijd ingetogen rocksongs van Marble Sounds. Debuutalbum Nice Is Good was de aanleiding voor een reeks optredens in kleine zalen en festivals, vooral in de Benelux. In Nederland was vooral de gig die de Belgen gaven op het alternatieve showcasefestival Motel Mozaique een groot succes. Steeds meer muziekminnaars raakten overtuigd van de kracht van de tot in de puntjes uitgewerkte gitaarnummers van zanger Pieter van Dessel en de zijnen. Nummers als The Time to Sleep, dat de opener was van het eerdergenoemde debuutalbum, groeiden uit tot bescheiden hitjes. De opmars van Marble Sounds was een feit.

Reuzenstap
Nu, bijna vier jaar later, wordt met Dear Me, Look Me Up de volgende reuzenstap in dat proces gezet. De plaat bestaat uit bijzondere rocksongs die toch enorm fijn in het gehoor liggen. De vier jaar tijd die de band voor de altijd lastige tweede plaat genomen heeft, werpt zijn vruchten af. Elk geluid op de tien gloednieuwe nummers klinkt alsof het daar moest klinken. Elke noot, elke klank is met een weegschaaltje afgewogen en bijgeschaafd. De grootste kwaliteit van Marble Sounds is niet aan te wijzen. Zowel de prachtige, meeslepende stem van Pieter van Dessel als de instrumentatie, die het op rauwe gitaren leunende album toch een ingetogen en vol karakter geeft, maken grote indruk.

Emotionele anthems
De begrippen groot en klein komen samen in de woorden Marble Sounds. Gitaarmuren worden opgetrokken, maar ze worden meteen bedekt met lieflijke schilderijen. De enige twee minpuntjes die aan de plaat kleven is het gebrek aan innovatie en de geringe duur. Want hoewel Marble Sounds geen nieuwe stijl uitgevonden heeft, is de plaat er een om van te genieten. Anthems in de stijl van bijvoorbeeld The Killers, maar de emotie ontbreekt geen moment. Vooral de vaak intieme intro’s van de nummers, zoals die van Ship in the Sand, getuigen hiervan. Daarna bouwt het collectief de tracks vaak laagje voor laagje uit tot een bombastisch geheel. Een ouderwetse structuur, maar wel degelijk met een moderne invulling.

Marble Sounds heeft een bijzondere rock-plaat afgeleverd. Dear Me, Look Me Up is een puzzel waarbij alle stukjes direct op elkaar aansluiten. Een haast ambachtelijk in elkaar gesleuteld meesterwerk, dat tien aantrekkelijke, traditionele rocknummers bevat en toch een eigen sound laat horen. Om het veelbelovende Marble Sounds kan men voorlopig niet meer heen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s