Interview: Get Your Gun

Interview banner
GYG

2014 is een goed jaar voor het Deense Get Your Gun. De Scandinavische bluesrockers zagen dat hun debuut The Worrying Kind uitstekend werd ontvangen. De band tourt door Europa en doet daarbij onder meer Nederland aan, voor bijvoorbeeld Nordic Delight Festival op 4 oktober. Off Tune sprak de gebroeders Andreas en Simon Kildedal Westmark.


Voor de mensen die nog niet het plezier hebben gehad om jullie te ontdekken, wie en wat is Get Your Gun?

Simon: “Get Your Gun begon als drie jongelingen uit Noord-Denemarken die muziek maakten uit verveling. We begonnen muziek te maken omdat we niet echt van voetbal of motorfietsen hielden. Het werd een uitlaatklep voor onze frustraties en een plaats voor onze passie.”

Jullie album The Worrying Kind is een ingenieuze plaat en jullie muziek kan niet beschreven worden door één genre te noemen. Hoe zouden jullie je eigen muziek beschrijven?
S: “Toen we begonnen met het schrijven van de nummers die nu bepalen wat Get Your Gun is, stopten we met denken in genres – we wilden gewoon goede muziek maken. The Worrying Kind is rauw, donker, groots, maar ook fragiel en hopelijk mooi op een bepaalde manier. We vinden het tof dat de muziek vol is van contrasten, wisselend tussen sterk en fragiel, groot en klein en ga zo maar door. Hopelijk hebben de nummers ook nog iets met elkaar gemeen.”

Andreas: “Ik geloof dat alles vanzelf een soort gelijkenis krijgt, als je intens werkt met verschillende dingen – dat is ook logisch als alle dingen door dezelfde mensen gemaakt zijn. Als je willekeurig parels op de grond gooit, vormen ze vanzelf een soort patroon. Dat is ook hoe we werken met onze videoclips, bijvoorbeeld die van Black Book. Over ons geluid: ik houd van de drastische veranderingen in de dynamiek. Dat je het ene moment omringt kan zijn door stilte en het andere moment tegen een muur van geluid aan kan lopen. En andersom natuurlijk.”

Wat is het idee achter de titel The Worrying Kind? Zijn jullie zelf mensen van ‘the worrying kind’?
A: “Dat zijn we allemaal. Ik probeer te balanceren op de grens tussen nadenken over dingen en dat juist niet doen. Toen die zin verscheen, The Worrying Kind, spraken de woorden tot me, ze weerklonken in me. Meestal duurt het even voor ik zelf weet waar mijn teksten over gaan – dat geldt ook voor deze tekst. Het is mooi om het mysterie te behouden – zelfs voor jezelf. Toch weet je het altijd wanneer iets klopt. Instinct, denk ik.”

Jullie muziek kent veel duisternis en melancholie. Schrijven jullie vanuit een pessimistisch perspectief of is dat gewoon hoe het proces verloopt?
A: “Kunst die een licht schijnt op donkere zaken trok me altijd al meer aan – het voelt natuurlijker om te maken en ik vind het veel interessanter. Het is niet iets waar we veel over nagedacht hebben eigenlijk. Te veel nadenken kan gevaarlijk zijn…”

Jullie hebben al gespeeld op het Roskilde Festival. Is er een zaal of festival waar jullie nog over dromen?
S: “Ik weet niet of er een specifieke zaal of een specifiek festival is waarover ik droom, maar het zou geweldig zijn om op andere continenten te spelen. In landen zoals Japan, China, de Verenigde Staten, Australië, Brazilië en Mexico. Het was een eye-opener voor ons om in Rusland te spelen, dus we zouden op zoveel mogelijk verschillende plaatsen willen optreden.

A: “Het is een gave manier om te reizen.”

Werkt het Scandinavische gevoel, met zijn melancholie en duisternis, net zo goed buiten als binnen Scandinavië?
S: “We kunnen niet echt antwoorden voor andere Scandinavische bands, maar in Rusland en de Baltische staten reageerden de mensen heel positief op onze muziek. We hebben nog nooit in Polen gespeeld en maar een paar keer in Finland, maar het lijkt alsof veel mensen het album cool vinden. Misschien is er een soort natuurlijke melancholie en duisternis in die landen – zowel in de natuur als in de samenleving. Als de Scandinavische sound melancholisch en donker is, houden Denen meestal van de muziek die het minst Scandinavisch klinkt, haha.”

A: “Nou, niet echt. Het mixen van de Scandinavische sound met wat meisjesproblemen en houthakkersbloesjes helpt zeker.”

Is er een track op The Worrying Kind die gezien kan worden als ruggengraat voor de andere nummers? Een persoonlijke favoriet of een belangrijk nummer bijvoorbeeld.
A: “Ik weet niet of je het de ruggengraat kan noemen, omdat het niet werkelijk invloed heeft gehad op het resultaat van de andere nummers, maar toen ik The Worrying Kind schreef voelde ik dat het een belangrijke track was. Ik denk dat dat de reden is waarom de titel van het album uit dat nummer afkomstig is.”

Waar is Get Your Gun over vijf jaar?
A: “Op een hele goede plek, hoop ik. Ik hoop dat Get Your Gun met verschillende vormen van kunst zal werken – goede albums maken, werken met filmmuziek, speciale evenementen organiseren, werken met visuele kunst, enzovoort, enzovoort. Het is tot nu toe alleen maar de goede kant op gegaan, dus waarom zou het niet zo doorgaan?”

Connect with Get Your Gun
Officiële website
Facebook

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s