Interview: Lucas Hamming

hAMMING 3

Lucas Hamming is hot. ‘De Nederlandse Alex Turner’ heeft met Wood For The Trees een gloednieuwe single en komt in maart met de EP Perv In Perfection. Op 29 november stond de voormalig finalist van De Beste Singer-songwriter in Mezz Breda. Off Tune was er bij en vroeg zich af wie er zich nu verschuilt achter deze rockende singer-songwriter. Daarom doken we met Lucas een Bredaas restaurant in, vlak voor zijn show.

Dit is de laatste show van de Fall Tour. Ga je nog iets speciaals doen?
“Vooral mijn EP uitdelen aan de mensen die afgelopen week nog een kaartje voor deze show hebben gekocht. Iets speciaals? Nee, niet echt. Het ligt er een beetje aan, ik heb altijd een heleboel dingen in mijn hoofd zitten. Ik bedenk het spontaan, net van tevoren. De eerste show die we deden, dat was in de XINIX (poppodium in Nieuwendijk, red.). Ik had bedacht dat het publiek een wall of death moest doen. Dit had ik ook niet aan de band verteld. Maar in zoiets heb ik niet altijd zin, het ligt eraan hoe de show gaat. In een kleine zaal zoals hier in de Mezz, zou ik spontaan kunnen bedenken om akoestisch te gaan spelen.”

Je bent niet echt een doorsnee singer-songwriter met akoestische gitaar en baard. Wat is nou de kracht achter Lucas Hamming?
“Juist dát, dat ik dat niet ben. De kracht erachter, is de kracht waarmee ik op het podium sta, en de energie die je in de liedjes hoort. Toen ik drie jaar geleden begon als singer-songwriter, wilde ik het altijd heel erg klein hebben. Op een gegeven moment wilde ik het wat harder. En nu maak ik muziek die ik vroeger altijd wilde maken met mijn oude bandje. Maar het blijft wel singer-songwriter omdat ík het schrijf, het draagt mijn naam en mijn uitgangspunt is dat de nummers die ik met de band doe, moet ik ook in mijn eentje kunnen spelen. Meestal zit ik ook in mijn eentje liedjes te schrijven en daarna ga ik met de band ermee aan de slag.”

Je was als bezoeker op Best Kept Secret 2013. Voor wie was je daar voornamelijk?
“Arctic Monkeys. Ik was daar met mijn ouders. We gaan altijd naar concerten iedere zoveel jaar, dus toen naar BKS. Arctic Monkeys waren heel goed maar ik stond daar net achter een moshpit wat erg afleidend en vervelend was, dat had ik niet moeten doen. Maar op Pinkpop was het juist weer helemaal geweldig, ik stond op een rustige plek waardoor ik meer concentratie had om een optreden te bekijken.

Arctic Monkeys op BKS13 was niet het beste concert dat ik dat jaar had gezien. Dat was John Mayer, daar luisterde ik vroeger erg veel naar, vooral toen ik met singer-songwriter begon. Maar de laatste albums van hem vond ik een beetje saai. En ik dacht, oké ik ga toch naar zijn concert. En juist omdat ik het niet verwacht had, was het concert echt heel goed.”

Je wordt vergeleken met Alex Turner, hoe ervaar je dat?
“Haha, nou ik vergelijk mezelf er vooral mee. Het is vooral leuk om na een optreden te horen dat het een onbekende deed denken aan Arctic Monkeys. Dat is echt super.”

We zagen je op tv bij Lover or Loser en toen weer met De Beste Singer-songwriter. Wat is er in die jaren daartussen gebeurd?
“Ik ben natuurlijk vooral een muzikant. Die aanmelding voor Lover or Loser was een grapje, maar toen kwam ik rond mijn vijftiende toch die rondes door en kreeg ik die rol. Ik had er mazzel mee dat mijn personage ook veel met muziek bezig was. Eigenlijk wil ik geen acteur, maar muzikant zijn. Dus in die jaren daartussen zat ik in mijn eerste (lokale) bandje waar we wat nummers mee schreven.”

Hoe vond je de manier van liedjes schrijven bij De Beste Singer-songwriter?
“Dat was mijn overweging om er wel of niet aan mee te doen. Ik vroeg me af of me dat wel ging lukken. Uiteindelijk heb ik dus toch besloten om wél mee te doen. Je had maar vier dagen de tijd om een liedje te schrijven, dat vond ik eigenlijk wel lekker, met die druk die er dan op zit. Het heeft mij heel erg geholpen omdat ik heel erg lang kan doen over een nummer schrijven. Bij DBSSW moest je gewoon niet zo lang denken en een keuze maken. Doén, en door.

Ik dacht naderhand dat ik zo liedjes moest blijven schrijven, het werkte wel fijn. Maar dat heb ik nooit meer gedaan, ik doe nu weer heel lang over een liedje schrijven. Terwijl ik niet het gevoel heb dat ik met die manier van schrijven per se betere nummers maak. Ik denk juist dat als ik mezelf niet de keus geef om te twijfelen, dat alles veel sneller gaat. Want anders komt het nooit af.”

Heb je het niet winnen van DBSSW ervaren als teleurstellend?
“Ik vond het wel heel erg jammer ja, want ik deed mee omdat ik wilde winnen. Op een gegeven moment wist ik ook wel dat van Michael Prins niet viel te winnen. Uiteindelijk heb ik helemaal geen spijt van mijn deelname aan DBSSW. Het heeft me een hele hoop opgeleverd, zoals het leren kennen van heel veel nieuwe en belangrijke mensen. Ook heb ik hele toffe shows mogen doen. Vooral de promotie die je krijgt met DBSSW is onbetaalbaar.”

Hoe gaat Lucas Hamming in het dagelijks leven te werk?
“Ik zit in het eindexamenjaar van het conservatorium dus ik ben eigenlijk continu bezig met muziek maken. We hebben nu net een EP gemaakt en die komt volgend jaar uit in februari. Daar ben ik nu een heleboel dingen voor aan het regelen: artwork, studiotijd en dat soort dingen.’’

Wat vind je het beste nummer dat je zelf geschreven hebt?
*Laat een stukje van een nieuw nummer horen* “De nieuwste liedjes vind ik het leukste om te spelen. Maar van wat ik al uit heb gebracht, vind ik Fake Love Hypocrisy het vetste nummer.”

Op welke festivals zou je volgend jaar willen staan?
“Lowlands, dat zou ik te gek vinden. Ik wil zoveel mogelijk festivals.”

Waar zie je jezelf over vijf jaar?
“Dat weet ik niet zo goed. Ik vroeg me mezelf dat vroeger ook wel eens af, ik was natuurlijk heel ambitieus. Toen wist ik precies wat ik over vijf jaar bereikt wilde hebben. Maar ik wil daar nu niet meer zo over nadenken. Ik wil niet weten waar ik over vijf jaar sta.

Maar ik wil over vijf jaar wel kunnen zeggen dat ik mijn hele clubtour uitverkocht heb en dat ik op Lowlands heb gestaan. En dat ik dan over vijf jaar in onze camper met de jongens aan het touren ben door heel Europa en dat we dan in allerlei kleine zaaltjes mogen spelen. Dat wil ik.‘’

Vind je in kleine zaaltjes spelen leuker dan op een groot festival?
“Ik vind dat kleine zaaltjes zo hun charme hebben. Voorheen was het altijd, ‘’Ohja, gaaf in een grote zaal spelen’’, maar in een grote zaal kun je toch minder makkelijk iets overbrengen. In zo’n klein zaaltje is het meer één-op-één met het publiek. Dat vind ik leuk. Ook als ik dan voor me zie hoe de Arctic Monkeys met z’n allen in een busje heel de wereld zijn rond gereden naar allemaal kleine zaaltjes waar het eerste jaar 10 man komt kijken en het tweede jaar 200. Zoiets lijkt mij ook te gek om te doen. Het kost alleen zoveel geld.”

Ben je met het maken van je nieuwe album een andere weg ingeslagen?
“Het is Britser. Meer mijn soort muziek. Toen ik meedeed aan DBSSW was ik heel erg fan van Jeff Buckley en daar wilde ik mee vergeleken worden. Maar dat is nu veranderd. Bijvoorbeeld Green Eyed Man vind ik nu echt een heel saai nummer om te spelen. Terwijl ik het met DBSSW helemaal te gek vond. Het liefste speel ik dat nummer ook gewoon niet. Maar het is wel het nummer wat de meeste mensen kennen, omdat Green Eyed Man het eerste liedje is van DBSSW. En dat is wel de stap waarmee het publiek nu naar mijn shows komt.”

Je hebt weleens een cover gedaan van Don’t Look Back In Anger van Oasis. Waarom dat nummer?
“We moesten op dat moment een 90’s cover doen. Oasis is typisch jaren ’90. Dat is wat ik vroeger ook veel luisterde, en typisch de muziek van mijn broer. Dat krijg ik dan natuurlijk ook mee. Oasis is heel belangrijk geweest in de ontwikkeling van de Britpop, dus daarom Oasis. Ik had ook Nirvana kunnen kiezen, maar dat luister ik veel minder. Oasis heeft mij veel meer geïnspireerd.”

Dus veel van je muzieksmaak heb je meegekregen van je familie, zoals van je broer?
“Ja, en van mijn vader. Alhoewel, mijn vader was heel erg van David Bowie en Paul Weller (The Jam, red.), dus ik ben eigenlijk met dat soort dingen opgevoed. Maar van The Beatles moest ik zelf een cd kopen, mijn vader vond dat niks. Ik heb niet echt een glansrijke mooie jeugdherinnering qua muziek, nou ja Paul Weller dan wel. Sommige mensen worden opgevoed met Toto of Earth Wind & Fire, ik niet gelukkig.”

Hoe staat het ervoor met je fanshirt ‘’I got pregnant after a Lucas Hamming concert.’’?
“Dat is in ontwikkeling, haha. Het moet een beetje hetzelfde worden als zo’n fanshirt “Tim Knol is vet.”. Het moet een grapje worden, maar dan wel dat het grappig genoeg is dat mensen het ook echt gaan kopen. Als je voor €10 zo’n shirt kan kopen, zou ik hem zelf wel kopen, haha.”

Hoe bereid je je voor op een concert?
“Ik zet altijd nog even One For The Road van de Arctic Monkeys op, dan neem ik even een momentje voor mezelf. Ik drink één biertje van tevoren. En dan maak ik mijn hoofd leeg. Ik ben altijd heel erg snel afgeleid, dus dan is het soms wel lekker om heel even alleen te zijn.”

Wat is het eerste wat je doet ná een concert?
“Biertje drinken. Is dat raar? En mijn spullen opruimen omdat ik nog niet genoeg geld heb voor een crew die dat voor me doet.”

Wat was tot nu toe het hoogtepunt van je muzikale carrière?
“Ik weet het niet zo goed. Alles wat ik doe, zie ik als een hoogtepunt. De doelen die ik ieder jaar voor me stel, haal ik eigenlijk altijd wel. Dit jaar wilde ik bijvoorbeeld heel graag in Paradiso spelen, dat is me ook gelukt. Eerst was dat de EP release in een uitverkocht Paradiso (kleine zaal, red.). Maar nu ik de 3FM Megahit had, beschouw ik dat meer als hoogtepunt. Je krijgt dan erkenning. Mensen zeggen soms ook dat ik het echt verdien omdat ik er zo hard voor werk, dat is leuk om te horen.

Wat helaas geen hoogtepunt was, was de uitverkochte grote zaal van Paradiso waar ik twee keer stond met DBSSW. Allebei de keren was het niet wat ik er van verwachtte. Ik had gedacht dat het veel toffer zou zijn. Altijd als ik in die grote zaal van Paradiso ben, dan denk ik: “Ah wat is het hier toch mooi.” Maar als ik dan op het podium sta, dan baal ik ervan dat ik die klik niet andersom heb.”

Laatst ben je 21 jaar geworden. Wat wil je sowieso bereiken in je 22e levensjaar?
“Ik wil een album uitbrengen. En het allerliefste zou ik in 2015 mijn eigen show in de grote zaal van Paradiso willen. Dat wordt echt hard werken. Ik weet nog niet hoe ik dat ga doen. Het heeft allemaal te maken met hoe de dingen zullen gaan op de radio en met de band. Muziek maken is leuk, maar alles daaromheen is gewoon heel erg lastig. Vooral omdat het allemaal zo verandert. De enige shows die nu echt uitverkopen zijn Dotan, Jett Rebel en Kensington.”

Bekijk hieronder de officiële videoclip van de nieuwe single van Lucas Hamming, Wood For The Trees.

Get in touch with Lucas Hamming
Officiële website
Facebook
Twitter

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s