New album: Ryley Walker – Primrose Green

NEW ALBUM
Ryley Walker
Primrose Green
(Dead Oceans)

ryleywalker

In Amerika wordt Ryley Walker een ‘true American guitar player’ genoemd. Maar de tokkelende gitaarstijl waarvan deze 25-jarige folkmuzikant zich bedient, is het meest typerend voor de muziek van de Britse folkscene uit de jaren ’60 en ’70. Die scene heeft als een nadrukkelijke invloedbron sporen nagelaten in de muziek die Walker op Primrose Green presenteert.

Primrose Green is eigenlijk een album om met de koptelefoon op naar te luisteren. Goed – met een goede muziekinstallatie in een kleine ruimte kan het ook. Want Walkers muziek maakt de meeste indruk als je de nummers en hun volle geluid vanaf korte afstand beluistert, waardoor de nummers de diepte en ruimtelijkheid krijgen die erbij hoort en je kleinere details opmerkt. In vol ornaat zijn de nummers meeslepende jazzy en in een aantal gevallen emotioneel beladen composities, waarin de contrabas, het clavinet en de akoestische gitaar als opvallendste instrumenten dan apart, dan weer in hun samenklank de aandacht wekken.

De invloed van oude folkhelden is in de vorm van onmiskenbare referenties aan muzikale voorbeelden te horen op dit tweede album van Walker. Zo is het bij All Kinds Of You op momenten net of je naar John Martyns Solid Air dan wel zijn The Man In The Station luistert. Terwijl diens invloed eveneens in de zang en muziek van Sweet Satisfaction is te horen, net als overigens die van Tim Buckley (Amerikaanse folk!).

1024x768xryley-walker-1024x768.jpg.pagespeed.ic.8Zao-VL6L2

Bij de cello in The High Road leg je misschien de link wel met Cello Song van Nick Drake en door de nummers heen kan door de luisteraar net zo makkelijk de invloed van het beste werk of juist pionierswerk van Bert Jansch, Van Morrison (het eerste), Tim Hardin en Davy Graham (het laatste) gevoeld worden.

Primrose Green is dus een trip die je mee terugneemt naar folkmuziek van de jaren ’60. Maar het album is ook onderdeel van de herwaardering voor een eerdere periode die het vertrekpunt vormt voor een nieuwe lichting muzikanten waartoe je verder Steve Gunn en William Tyler, en als je het nog breder zou willen trekken, misschien ook Rhiannon Giddens en Natalie Prass zou kunnen rekenen. Daarbij was de Britse folk ook belangrijk voor het vorig jaar uitgebrachte album Hard Believer van Fink. Los van dit bredere kader is Primrose Green een prachtig album van een nog piepjonge, zeer begenadigde singer-songwriter.

Advertenties