Interview: Sue The Night

Sue The Night1

In 2010 begon Suus de Groot haar muzikale carrière. De praatgrage zangeres uit Haarlem richtte zich op folk en roots, maar wende zich later, aan de hand van bevriende muzikanten, tot een frisse mix van stijlen. Met singles als The Whale veroverde het inmiddels zeskoppige Sue The Night het land. In aanloop naar de show op Best Kept Secret 2015 sprak Off Tune uitgebreid met frontvrouw Suus.


Het is nu een tijdje geleden dat Mosaic uitgekomen is. Hoe kijk je terug op de release van de plaat? Is alles gegaan zoals je wilde en verwacht had of had je bepaalde zaken anders aangepakt als je het opnieuw kon doen?
“Absoluut niet! Het is allemaal boven verwachting uitgepakt eigenlijk. Het album is uitgekomen op 22 januari, dus eigenlijk is dat nog niet zo heel lang geleden. Het voelt voor mij al wel alsof het al heel ver achter me ligt. Er is eigenlijk maar één ding dat ik anders zou hebben gedaan: ik had meer platen besteld bij de eerste druk, haha!”

Rond 2011 was je nog heel actief als singer-songwriter en stond je op die manier in de finale van de Grote Prijs van Nederland. Je stijl is sindsdien compleet veranderd. Hoe komt dat?
“Dat is best wel organisch gegaan eigenlijk. Ik speel nu ook nog onder andere dezelfde nummers als die ik solo speelde, maar de liedjes leenden zich er ook heel erg voor om aangekleed te worden. Ik moest alleen nog kiezen met wie ik dat ging doen. Als je met meer mensen speelt ontstaat vanzelf een breder pallet aan klanken. Het is dan niet zo’n grote sprong meer naar een grootser geluid.

Ik speelde al een tijdje samen met Linda (van Leeuwen, bandlid, manager én goede vriendin, red.). We zijn toen op zoek gegaan naar een producer, die we vonden in Pascal Deweze (Broken Glass Heroes, Sukilove, red.). Linda en ik hadden al wat demo’s gemaakt en we kwamen erachter dat we met z’n tweeën eigenlijk al heel veel kennis bezaten. Voor het opnameproces hebben we veel gehad aan Thijs van der Klugt van Baskerville, die co-producer en sound engineer is op de plaat.

Met z’n drieën waren we een soort team van kennis en ervaring. Thijs is houdt vooral van dance, Linda van alternatief en indie, daar had ze met Bombay ook al veel ervaring mee. Ikzelf ben vooral van de roots, de sixties en de seventies.”

Misschien wel de grootste hit van Sue The Night tot nu toe is The Whale. Waar gaat de tekst van het nummer in godsnaam over?
“Het nummer gaat over sociale eenzaamheid en isolement. Mensen verkiezen financiën vandaag de dag vaak boven gezondheid. Ik zie ook hoe sociale media voor een soort sociale disconnectie zorgen. Dat probleem is de afgelopen jaren te groot geworden om te verbergen; te groot om in een kastje te stoppen dus, net als een walvis. Het is mijn eigen variant van de muis in de porseleinkast.”

Sue The Night2

Je maakt positief klinkende muziek, maar bent niet bang om redelijk zware maatschappelijke thema’s aan te snijden. Is het een bewuste keuze geweest om die combinatie te maken of is dat een toevallig gevolg van het creatieve proces geweest?
“Dat is eigenlijk vanzelf gegaan. Een droevige tekst hoeft niet per se te leiden tot droevige muziek vind ik. Ik schrijf veel over de dingen om me heen en kan daarin soms best wel een moraalridder zijn, als zeg ik het zelf. Aan de andere kant ben ik ook een levensgenieter, om het heel simpel uit te drukken. Die combinatie komt terug in mijn muziek.”

Je bent ook niet bang om het over grote onderwerpen te hebben. Ben je bang om in clichés te vervallen?
“Nee, helemaal niet! Ik hou juist heel erg van clichés, want ze zijn altijd waar. In teksten werkt dat ook heel goed denk ik, want clichés komen vaak direct bij mensen aan. Ik vind mezelf echt niet alwetend en ik wil niemand iets opleggen, maar ik weiger ook om liedjes te schrijven die alleen maar over liefde gaan.”

Je hebt het album opgenomen met verschillende producers achter de knoppen. Wat is je overweging geweest op dat gebied?
“De beslissing om twee producers te nemen gebeurde eigenlijk vanzelf. Dat heeft juist een positieve invloed op het album gehad denk ik. Dat komt vooral omdat de mensen die aan het album hebben meegewerkt er allemaal een eigen werkwijze op nahouden. Pascal had een heel andere aanpak dan wij. Linda en ik letten meer op de details, terwijl hij zich juist ontfermde over de grote lijnen. Daardoor ademt het album heel erg. Het is best wel in your face, maar tegelijkertijd nog zweverig.”

Mosaic is een album dat veel vrijheid aan de luisteraar laat om de nummers op eigen wijze te interpreteren. Vind je het niet erg als mensen een andere betekenis koppelen aan een bepaald aspect van de plaat als de betekenis die jij er zelf aan gegeven hebt?
“Dat vind ik juist mooi! Dat gebeurt niet alleen op het gebied van tekst, maar ook op het gebied van gevoel. Het nummer Bogeyman vind ik daar een mooi voorbeeld van. Voor mij gaat dat nummer over de oneerlijke verdeling van de welvaart. De rijke 1% tegenover de verpieterende onderlaag, zeg maar. Na een show kregen we een berichten over Bogeyman: een vriend van een jongen had euthanasie laten plegen, hij voelde juist het desolate gevoel dat het nummer qua sfeer overbrengt, na het verliezen van zijn vriend.”

Je hebt eerder met een kleinere formatie opgetreden, maar je hebt de liveband de afgelopen tijd flink uitgebreid. Wat heeft je daartoe aangezet?
“Het is nu ongeveer een jaar geleden dat we met z’n zessen de eerste repetitie hadden. Ik begon me tijdens de opnames destijds ineens sterk af te vragen of we alles wel live wel zouden kunnen brengen, haha. Ik speelde al met Linda en Matthijs, maar dat bleek niet voldoende te zijn. Thijs bood zichzelf aan als tweede gitarist en ik heb toen Tobias Ponsioen voor drums en bassiste Nana Effah-Bekoe er nog bijgevraagd. Met z’n zessen moest het wel lukken dacht ik, haha. Bij de eerste repetitie heb ik na het laatste nummer wel stiekem even een traantje weggepinkt.”

Sue The Night3

Je hebt eerder gezegd dat bijvoorbeeld Fleetwood Mac en Neil Young je inspireren. Wat zijn artiesten of albums die je de afgelopen jaren hebben beïnvloed?
“Ik luister heel veel naar het eerste album van The War On Drugs, al ben ik ook helemaal gek van hun tweede album Lost In The Dream. Die band klinkt ook een beetje Bruce Springsteen-achtig. Verder houd ik heel erg van Kurt Vile en zijn laatste album Wakin On A Pretty Daze. Nick Cave heeft ook een geweldig album met Jubilee Street.

Daarnaast luister ik veel naar Tame Impala en Arcade Fire. Ik luister eigenlijk steeds minder naar muziek die echt uit de sixties en seventies komt, want daar ben ik een beetje doorheen. Er komt natuurlijk niets nieuws uit die periode uit, haha. Ik hou ervan om nieuwe dingen te ontdekken. Op Best Kept Secret ga ik bijvoorbeeld ook sowieso kijken bij Black Mountain en Future Islands. Sommige mensen zeggen dat je na je dertigste geen nieuwe muziek meer ontdekt, maar ik denk dat ik dat mijn hele leven blijf doen.”

In het begin van je carrière zijn festivals als Best Kept Secret nog dingen om van te dromen, nu zijn ze al waarheid. Maakt dat je nerveus?
“Ik word niet echt nerveus, maar van gezonde spanning is wel sprake. Ik heb er gewoon zin in, ik heb niet echt nachtmerries meer dat ik ineens met mijn billen bloot op het podium sta. Dat heb ik vroeger wel gehad hoor, haha. Ik heb heel veel vertrouwen in de band, dat geeft me wel een extra zetje. We zijn er klaar voor, dus er is geen reden om bescheiden te gaan doen. Ik ga nu wel bewuster met optredens om. Steeds meer kennen het materiaal nu. Dat is fijn, maar het publiek heeft daardoor ook hogere verwachtingen.”

Kijk je ook al vooruit, bijvoorbeeld naar een nieuw album?
“Ik ben nooit gestopt met schrijven. Dat is iets wat ik eigenlijk altijd doe. Ik weet nu nog niet wat ik uiteindelijk ga gebruiken en wat niet, maar het proces verloopt tot nu toe gewoon hetzelfde als de vorige keer. Het scheelt wel dat er bij het nieuwe album waarschijnlijk minder werk gaat zitten in het arrangement. De sound is al gelegd en de band is er al. Nu de rest nog.”

Meer over Sue The Night
Officiële website
Facebook
Twitter

Foto’s: Jilles van Kleef

Advertenties

Een gedachte over “Interview: Sue The Night

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s