New album: FIDLAR – Too

NEW ALBUM
FIDLAR
Too
(Wichita / PIAS)

FIDLAR Too

Ze waren deze zomer op onder meer Best Kept Secret verantwoordelijk voor een doldwaas circus waarbij festivalbier zich vermengde met liters zweet. We hebben het (natuurlijk) over de Amerikaanse punkers van Fuck It, Dog, Life’s A Risk, kortweg FIDLAR, die met Too een tweede plaat met twee gezichten uitbrengen.

FIDLAR debuteerde in 2012 met een sensationeel naamloos debuutalbum, dat van opener Cheap Beer tot afsluiter Cocaine een adrenaline-explosie van jewelste was. De plaat was hoorbaar geïnspireerd op bijvoorbeeld Black Lips en Wavves, maar bevatte een aantal klassiekers die volledig ‘des FIDLAR’s’ waren.

Op het gebied van sound zetten de heren de ingezette lijn op Too vrolijk verder. Er is stiekem zelfs sprake van een stijgende lijn. De productie is ditmaal een stuk cleaner, waardoor bijvoorbeeld de gitaren en drums beter uit de mix naar voren komen. Het geeft Too een optimistisch en energiek, haast zomers karakter.

Gelukkig zijn er altijd nog de als het ware snotterige en slijmerige vocalen van frontman Zac Carper om een vies laagje over het geheel te gooien en daarmee de balans in stand te houden. Dit werkt met name goed op de singles die eerder werden uitgebracht, zoals opener 40oz. On Repeat, een live-favoriet in wording, en het aanstekelijke hitje West Coast.

FIDLAR

Dat Carper en de zijnen het steevast houden bij drie akkoorden en één ritme; wij vinden het alleen maar lekker. Toch is Too op een ander vlak wél te makkelijk. Vooral op het gebied van thematiek is dit merkbaar. Te vaak voelt het alsof FIDLAR probeert met Too een commerciële versie van het naamloze debuut te maken. Waar de referenties aan drank en drugs (ook in de VS zeggen tieners ja tegen NDMA) op het eerste album oprecht en zelfs wat gevaarlijk aanvoelden, voelen ze op Too vaak nep en aanstellerig.

Carper & co. lijken gemerkt te hebben dat de thema’s op het eerste album een belangrijke rol speelden in de aantrekkingskracht van FIDLAR op het muziekpubliek. Op Too voelt het alsof de Amerikanen pronken met hun problemen, waardoor het er allemaal wel erg dik bovenop ligt.

FIDLAR klinkt op Too als een imitatie van zichzelf. Een vermakelijke imitatie, dat durven we dan wel weer toe te geven. Eigenlijk wierp het debuut al vanaf zijn release zijn schaduw vooruit over elke mogelijke volgende release van FIDLAR. Het overtreffen van dat album was vrijwel onmogelijk, maar met het veilige Too heeft FIDLAR niet voor de juiste manier gekozen om een poging te wagen. Ons advies? Fuck It Dog, Life’s A Risk!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s