Interview: The Vaccines

Vaccines3

Van sensationele hype via If You Wanna, Teenage Icon, Norgaard, Wetsuit en Wreckin Bar tot één van de grootse gitaarbands van Groot-Brittannië en omstreken: de hitmachines van The Vaccines draaien al een tijdje mee. Vlak voor hun show op Best Kept Secret spraken wij met gitarist Freddie Cowan, onder meer over het recente album English Graffiti, Kanye West, Glastonbury headlinen en de staat van muziek vandaag de dag.


Het nieuwe album English Graffiti kwam dit jaar uit. Veel artiesten willen een album creëren dat tijdloos is, maar jullie wilden liever een plaat maken die de sound van 2015 belichaamt. Waarom hebben jullie voor dat perspectief gekozen?

“Ik denk dat we hebben geprobeerd een klein stukje van die sound te vatten. Een band kan onmogelijk de het hele geluid van een jaar opsommen op een album. Om heel eerlijk te zijn denk ik ook niet dat het geluid van 2015 gitaren bevat.

Vroeger probeerden we altijd tijdloze muziek te maken, maar na de laatste tour merkten we dat we zelf eigenlijk alleen maar naar nieuwe muziek luisterden. God nee, dit keer wilden we niet refereren aan iets ouds. We wilden een heel hedendaags album maken. Niet om een bepaalde conceptuele reden eigenlijk, maar gewoon omdat we zelf opgewonden raakten van de muziek van vandaag de dag.”

Heeft die nieuwe benadering geresulteerd in veranderingen in het creatieve proces?
“Niet echt, denk ik. Het proces was min of meer hetzelfde als bij de andere albums. De intentie was anders, het proces niet. Het proces was hetzelfde, maar je wordt wel beter. Je proces gaat sneller, je werkt veel effectiever. Als je op dat gebied op de top van je kunnen zit, ga je andere dingen proberen, zoals Foo Fighters deed met hun nieuwe album (Sonic Highways werd opgenomen in acht verschillende Amerikaanse steden, red.). Dan vind je zelf een nieuw creatief proces uit.”

“De sound van 2015
bevat geen gitaren.”


Achteraf gezien kunnen we EP Melody Calling zien als een brug tussen jullie oude materiaal en English Graffiti. Kijken jullie er zelf ook zo tegenaan?

“Ja, absoluut! Om eerlijk te zijn was ik ten tijde van de opnames van die EP nogal onzeker over de release, omdat het zo’n verandering was ten opzichte van wat we altijd gedaan hadden. Ik ben nu erg blij dat we het gedaan hebben en zou het geweldig vinden om een nieuwe EP te maken binnenkort.

Ik hou van die artistieke vrijheid. Een album maken is een heel intensief proces, zeker vandaag de dag, wanneer een band elke twee of drie jaar een album uitbrengt. Het is zo’n belangrijk statement. Een EP biedt je de mogelijkheid om speels en experimenteel met je muziek om te gaan. Melody Calling was daarin een hele belangrijke release voor ons.”

Vaccines2

Jullie zijn een hele ambitieuze band. Jullie hebben vaak gezegd dat jullie zo groot zouden willen zijn als The Rolling Stones en Coldplay. 
Freddie barst in lachen uit.  

Denk je niet dat het ook negatieve consequenties kan hebben om zoveel druk op jezelf te leggen?
“Ik geloof niet dat ik degene was die dat soort dingen heeft gezegd, haha.”

Volgens mij was het Justin (Young, frontman, red.).
“Dat zou heel goed kunnen. Ikzelf weet niet echt wat voor waarde het heeft om groot te zijn als band. Ik weet niet wat dat betekent. Het betekent denk ik vooral dat mensen nieuwsgierig naar je zijn. Het grootste deel van de fans van grote bands komt alleen dankzij nieuwsgierigheid; ze kennen één of twee nummers, hebben over de band gelezen of kennen de band simpelweg omdat de band al bekend is. Zelfs de allergrootste bands van de wereld hebben niet miljoenen toegewijde fans.”

Hoe kan je een band of een album dan wel op waarde schatten? Wanneer is English Graffiti een succes bijvoorbeeld? Meet je dat in het aantal verkochte exemplaren, het aantal verkochte tickets..?
“Dat hangt er helemaal vanaf wie je bent. Ik zou dat zelf waarschijnlijk afmeten aan het aantal verkochte concertkaartjes en aan mijn eigen gevoel over het album. Ik voelde me goed over het album toen we het afrondden, dus voor mij is het een succes.

Natuurlijk meet onze platenmaatschappij het succes van de plaat af aan de hand van verkoopcijfers. Je kan alleen je best doen. Wie gaat erover of iets goed is of niet? Populariteit is een gevaarlijk ding. Als je het pad naar succes volgt, is het risico dat je verdwaalt groot.”

Vaccines4

Jullie hebben een aantal enorme hits gehad, waarvan er een aantal uitkwamen aan het begin van jullie carrière.
Freddie maakt een goedkeurend geluid, alsof hij terugdenkt aan de goede oude tijd.

Zijn jullie ooit bang geweest dat jullie het succes van bijvoorbeeld If You Wanna nooit meer zouden kunnen overtreffen?
“Niet echt eigenlijk. Ik heb ook nooit gedacht dat dat nummer té succesvol was. Soms bestaat er een reëel een nummer zo groot wordt dat het de band in de schaduw zet. Brimful of Asha van die jongens van Cornershop bijvoorbeeld. Dat nummer is tienduizend keer groter dan de band.

Zo’n song hebben wij nog nooit gehad. Als dat gebeurt lukt het een band niet meer om daadwerkelijk aan te spreken, omdat mensen naar hun shows gaan kijken om één nummer te horen. Op de een of andere manier komt dat nooit goed over. The Beatles hadden zoveel hits, zoveel. Ze hadden enorme songs als Let It Be en Help, maar er was meer een opvolging van nummers. Je kan nooit de ene Beatles-song aanwijzen. Hetzelfde geldt voor The Rolling Stones en The Libertines.”

“Als je het pad naar succes volgt,
is het risico dat je verdwaalt groot.”


Heb je The Libertines gisteren (de avond voor het interview headlinet The Libertines op Best Kept Secret, red.) gezien?

“Nee, ik heb ze in 2003 gezien in Londen! Dat was zo… gewoon zo goed! Het is geweldig dat ze nu weer terug zijn. Ik realiseer me door hen dat muziek het belangrijkst voor je is als je twaalf, dertien jaar oud bent. Het is dan zo fantastisch!”

Bands als The Libertines en Arctic Monkeys kregen het voor elkaar om gitaarmuziek naar de top van de hitlijsten te brengen.
“Ja, net als in de nineties, met Blur en Oasis. Maar zelfs in de bloeiperiode van bands als The Libertines, Arctic Monkeys, The Strokes en Franz Ferdinand was gitaarmuziek eigenlijk een alternatief ding.”

Zou je daar verandering in willen brengen?
“Nee. Waarom?”

Waarom niet?
“Het is alsof je zegt dat je fan bent van Chelsea en wil dat Chelsea elk jaar kampioen wordt. Het is niet eerlijk als ik zeg dat ik zou willen dat het genre waarbij ik betrokken ben het meest populair was. Dat recht heb ik niet. Ik kan de kinderen in de speeltuin niet vertellen welke muziek ze zouden moeten downloaden.

Gitaarmuziek is niets meer waard dan welke andere muzieksoort dan ook. Er is slechte muziek en er is goede muziek. En er is slechte gitaarmuziek en er is slechte elektronische muziek. Het zou onverantwoordelijk zijn om te zeggen dat gitaarmuziek groter zou moeten zijn puur en alleen omdat The Vaccines dan meer culturele invloed zou hebben.”

Is de muziek die nu bovenaan de hitlijsten staat goede muziek?
“Nee, maar als je naar de hitlijsten van 1973 kijkt is dat precies hetzelfde. Negentig procent van de singles ken je niet eens meer, het is allemaal dezelfde zouteloze pop. Ze hadden in de seventies al X Factor, het heette alleen nog niet zo. Dan heb je bijvoorbeeld The Rolling Stones op nummer 6 en Led Zeppelin op nummer 2. Er zijn een paar dingen bewaard gebleven, maar het grootste deel is verschrikkelijk.

Je zou kunnen zeggen dat mensen alleen de goede dingen herinneren. Mensen kijken terug naar de nineties en zeggen: “Alles draaide om Blur en Oasis!” Maar de nineties draaiden om de Spice Girls en al die andere shit. Maar mensen herinneren zich Blur en Oasis omdat dat kwaliteitsmuziek is. Dat is gewoon een menselijke reflex die ons positief houdt. Als je terugkijkt naar je schoolperiode denk je ook dat alles geweldig was, met je vrienden en de speelplaats… But we all fucking hated school. We konden niet wachten om er weg te komen.”

Als je terugkijkt naar je eigen muzikale verleden, geldt dat dan ook?
“Helemaal. Mijn favoriete band is The Strokes. Toen ik naar hen begon te luisteren begon ik sigaretten te roken, veranderde ik mijn kledingstijl… Het was een geweldige tijd! Ik wens dat iedereen toe en hoop dat iedereen op die manier zijn eigen band vindt.

Ik wanhoop wel enigszins als ik zie dat kinderen die hard fan zijn van kandidaten van Britain’s Got Talent of X Factor, die gewoon een stelletje volgslagen idioten zijn. Mensen worden daar gewoon het podium op geduwd om geld te verdienen. Ze introduceren jongeren tot die wereld van entertainment en vernietigen daarmee de kans dat iemand enig intellect ontwikkelt of fatsoenlijke rolmodellen leert kennen. Ze maken niet alleen het leven van kijkers, maar ook dat van kandidaten kapot. “Jij wordt een popster, je wordt een miljonair…”

Die Lil’ Chris (Christopher Hardman werd bekend door talentenjacht Rock School, maar pleegde in maart 2015 zelfmoord na een periode van depressie, red.)  pleegde zelfmoord! Hij kon niet meer met het echte leven omgaan, omdat hem zoveel beloofd was. Hij liep over straat en iedereen begon te fluisteren: “It’s him, it’s him, it’s him.”

Hij had gewoon nog steeds geld kunnen verdienen met een normale baan. Het is een tragedie. X Factor en al die zooi is puur kwaad. Maar vind ik daarom dat mensen naar Oasis zouden moeten luisteren in plaats van naar Beyoncé? Nee.”

Jullie hebben de kans gehad om op een aantal enorme festivals te spelen. Hoe houden jullie grote shows aantrekkelijk?
“Je moet enorm veel energie hebben. Elke show is anders en je moet elke show op een open manier benaderen. Je moet kijken wat er gebeurt en er zelf het beste van maken. Het is net een date. Als je van tevoren teveel ideeën hebt over wat er zou kunnen gebeuren, dan past het niet. Je kan geen vierkant in een driehoek persen. Een gig vergelijken met de perfecte gig van de vorige avond is onmogelijk, omdat de omstandigheden altijd anders zijn.”

Jullie speelden een zomer vol festivals met het nieuwe album op zak. Gaan die festivals ook nooit op elkaar lijken?
“Nee, niet echt. Misschien voor de mensen die het geluid regelen, maar wij hebben elke avond een ander uitzicht, een andere wereld. Je moet dit beroep wel heel lang doen om het saai te gaan vinden, want het is absoluut geweldig. Het mooiste in de wereld!”

Vaccines1

Dit jaar speelden jullie voor de vierde keer in jullie carrière op Glastonbury. Was dat nog net zo speciaal als de eerste keer?
“ Het was nog net zo eng! Glastonbury is altijd eng, voor iedereen. De grootste, populairste acts zijn zelfs bang, omdat er zoveel controversie en zoveel verwachtingen vasthangen aan een optreden op Glastonbury. I’m sure Kanye West shitted his pants. Toen Jay-Z Glastonbury-headliner was, was da teen enorme triomf. Hij walste over het veld heen. Briljant. Kanye West moest erover nadenken hoe hij dat ging overtreffen. Ze moeten zo’n enorme show meebrengen om nog uniek te zijn.

Bands zoals wij, in het midden van het affiche, zijn bang, omdat we net zo goed willen zijn als de rest. Bands aan de top van het affiche zijn bang omdat ze willen zegevieren, herinnerd willen worden. Bands aan de onderkant van het affiche zijn bang omdat Glastonbury nieuw is en het festival een soort ultieme test is: make or break.”

Als niet Florence + The Machine maar The Vaccines gevraagd zouden zijn om dit jaar Foo Fighters te vervangen, wat voor konijnen zouden jullie dan uit de hoge hoed getoverd hebben?
“Haha, ik heb geen flauw idee. Vuurwerk waarschijnlijk. Ik geloof niet dat we er al klaar voor zijn om Glastonbury te headlinen. Arctic Monkeys was er volgens mij ook niet klaar voor tot het laatste album. Mensen vinden die band geweldig en toen ze er twee jaar geleden stonden, was het een fantastische show. Het lijkt me erg gaaf om te doen, hoor. Als je headliner van Glastonbury bent, ben je als het ware de headliner der headliners.

Ik ben ontzettend blij dat Florence dit jaar de kans gekregen heeft. We hoopten dat zij als vervanging zou mogen spelen. We vinden Foo Fighters ook geweldig, maar Florence was er klaar voor, ze verdiende het.”

Jullie hebben een enorm aantal hits gehad, verscheidene albums in de top van de charts en jullie hebben opgetreden op zo ongeveer elk denkbaar festival. Waar dromen The Vaccines nog van?
“Headlinen.”

Dus toch Glastonbury?
“Nee, ik zou het persoonlijk geweldig vinden om Reading te headlinen. Ik ben gewoon al blij dat we nog steeds een band zijn. Veel mensen die een band begonnen toen wij begonnen, zitten nu al lang niet meer in een band.

We zijn er heel dankbaar voor dat we nog muziek mogen uitbrengen en nog de wereld over mogen reizen. Maar Reading dus, omdat ik daar The Strokes zag headlinen. Dat is inmiddels alweer bijna tien jaar geleden. Dan is de cirkel rond.”

Meer over The Vaccines
Officiële website
Facebook
Twitter

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s