Reportage: 20 tips voor het volgende Bond-anthem

Smith

Deze week kwam met Writing’s On The Wall het nieuwe James Bond-anthem van Sam Smith uit. Na een periode van geruchten en geheimen werd bekend dat de Britse zanger de soundtrack voor Spectre heeft gemaakt. Leuk nummertje hoor, maar wij kijken alvast vooruit. Wie zouden wij de kans geven om de volgende Bond-soundtrack te maken? Check nu onze 20 suggesties!

The Last Shadow Puppets
Al een paar jaar wachten we watertandend op nieuw materiaal van The Last Shadow Pupperts. Miles Kane en Alex Turner duiken de laatste tijd steeds vaker om in gezelschap van Arctic Monkeys-producer James Ford. Staat er een reünie op de planning? Met hun naamloze eerste samenwerking uit 2008 toonde Kane en Turner aan heerlijke, mysterieuze, filmische songs te kunnen schrijven, zoals In My Room.

Stromae
Hij cureerde de soundtrack van The Hunger Games en leverde zelf een bijdrage. Belgische wereldtopper Stromae snijdt grote thema’s aan met grootse muziek en speelt zelf veel met filmische elementen in zijn clips. Op dit moment tourt Paul van Haver door de VS, waar hij onder meer in Maddison Square Garden speelt. Een Bond-soundtrack staat hem op het lijf geschreven en zou de laatste stap naar wereldfaam kunnen zijn.

Jack White / The Dead Weather
Jack White is terug! Met zijn band The Dead Weather, waar de Amerikaan achter de drumkit zit, bracht hij deze week album Dodge and Burn uit, waarop met Impossible Winner dé alternatieve Spectre-soundtrack staat. White en de zijnen klinken donker, theatraal, swingend en een stukje gevaarlijk: precies de kenmerken waaraan een Bond-anthem moet voldoen dus. Natuurlijk heeft White zelf met Would You Fight For My Love? en Lazaretto vergelijkbare Sam Smith-concurrenten in huis.

Lana del Rey
Met haar sprookjesachtige én spookachtige vocalen zou Lana del Rey perfect passen bij een orkestrale Bond-soundtrack. In gedachten horen we de violen en de pauken al aanzwellen tot een imposante climax. Del Rey, die eerder meewerkte aan de soundtrack van The Great Gatsby, is dé personificatie van mysterie in de hedendaagse muziekwereld. Bond-girl!

Muse
Deze Britse giganten maakten al eerder een soundtrack en propten in de daaropvolgende jaren ook hun eigen muziek vol met filmische elementen, zoals vooral op album The Resistance duidelijk te horen is. Muse staat honderd procent garant voor enorme, epische riffs met een zweem van spanning en sensatie.

Coldplay
Hoe heeft Coldplay in hemelsnaam nog géén Bond-anthem gemaakt? De Britse formatie is misschien wel het beruchtste hitkanon van de jaren nul. De enorme refreinen van Yellow en Paradise gecombineerd met de emotionerende schoonheid van Fix You en The Scientist. Ook op het meest recente Ghost Stories staan spannende, mysterieuze nummers. Chris Martin en de zijnen waren eerder te horen op de soundtrack van onder meer Wish I Was Here, The Hunger Games en Unrboken. Mooie opwarmertjes, vinden wij.

Damien Rice
We kenden Damien Rice van de kale, minimalistische liedjes. Verleden tijd inderdaad, want toen de Ier vorig jaar na acht jaar stilte zijn comeback maakte met My Favourite Faded Fantasy maakte hij plotseling uitgesponnen epossen met rijke arrangementen. Rice zet een betoverende sfeer neer en gaat met zijn hartverscheurende stem zonder pardon dwars door merg en been. Hij zou ervoor kunnen zorgen dat mensen zelfs bij een James Bond-film een traantje laten.

Royal Blood
How to go out with a bang? Laat dat maar aan de heren van Royal Blood over. Met hun ruimtelijke rock bombardeerden Mike Kerr en Ben Thatcher zich de afgelopen twee jaar tot één van de grootste nieuwe bands van de wereld. Royal Blood is spannend en zwaar, maar altijd slepend en melodieus. Daarbij weten we bijna zeker dat Kerr en Thatcher wel te porren zijn voor een wodka martini.

Alt-J
Geen band produceerde de afgelopen jaren zulke magische soundscapes als het Britse trio Alt-J, dat op sensationele wijze doorbrak met An Awesome Wave. De tracks van de heren zijn ingenieus, spannend en magisch bovendien. Op tweede plaat This Is All Yours liet de band horen prima met concepten (het mythische dorp Nara vormde de rode draad) om te kunnen gaan.

Ben Howard
Ben Howard? Dat is toch die surfer met zijn gezellige kampvuurliedjes? Fout! De blonde Brit, dit jaar headliner van Lowlands, hing na zijn debuut Every Kingdom zijn akoestische gitaar aan de wilgen om de elektrische ter hand te nemen. Het resulteerde in het prachtige tweede album I Forget Where We Were, dat een stuk duisterder bleek te zijn dan zijn voorganger. Met tempo- en sfeerwisselingen levert Howard spannende en mysterieuze nummers af. Het hartverscheurende End of the Affair zou bijvoorbeeld prima als soundtrack kunnen dienen.

James Blake
Is het geen tijd om de wereld van elektronische muziek een kans te geven op een Bond-soundtrack? Mocht dat moment inderdaad gekomen zijn, dan lijkt James Blake de aangewezen man. Met zijn spookachtige, betoverende kunstwerken vol macabere vocalen en diepe baslijnen maakte hij voornamelijk met album Overgrown enorme indruk. Wij zouden zijn muziek in ieder geval weleens willen horen op bioscoop-volume.

Paolo Nutini
Een grotere omslag dan Paolo Nutini de afgelopen jaren doormaakte is vrijwel onmogelijk. Waar de Schot met grindstem eerst zong over zijn nieuwe schoenen, sneed hij op het ijzersterke Caustic Love ineens grotere thema’s aan in subtiele, emotionele mengelmoesjes van soul en blues. Vooral het prachtige Iron Sky, waarin Nutini Charlie Chaplin samplet, is een open sollicitatie in de richting van de Bond-soundtrack.

Kanye West
Hij benoemde zichzelf deze zomer tijdens zijn headlineset op Glastonbury tot de grootse rockster van de wereld. Of we dat met hem eens zijn laten we in het midden, maar Kanye West is bezig aan een revolutionaire opmars. Zijn meest recente plaat Yeezus is zijn meest artistieke album tot op heden en laat een artiest horen die het experiment en het grote gebaar niet mijdt. Een controversiële keuze, maar het zou de volgende Bond-film een flinke hoeveelheid aandacht opleveren.

Florence + The Machine
Met haar wonderschone stem betovert Florence Welch vooral in haar thuisland Groot-Brittannië muziekliefhebbers alsof het niets is. Met haar meest recente album How Big, How Blue, How Beautiful headlinede ze Glastonbury en brak ze definitief door in Europa. Met haar epische refreinen en intense performance zou Welch met een Bond-soundtrack ook de rest van de wereld aan haar voeten kunnen krijgen.

Hozier
Binnen een mum van tijd groeide Hozier uit tot één van de grootste artiesten van het moment. Hij scoorde met zijn unieke sound al een handvol hits en zou met zijn dijk van een stem en bluesy gitaren prima in de sfeer van een Bond-film passen.

London Grammar
Eén van de belangrijkste kenmerken van een Bond-soundtrack is vocaal geweld. En daar ligt nou net de voornaamste kracht van het Britse drietal London Grammar, waar zangeres en frontvrouw Hannah Reid op debuut If You Wait uit 2013 vriend en vijand verbaasde door keer op keer moeiteloos de hoogte in te schieten, natuurlijk bijgestaan door de hypnotiserende elektronica van haar muzikale kompanen.

Lorde
De piepjonge zangeres uit Nieuw-Zeeland brak vliegensvlug door dankzij megahit Royals, maar ging daarna stug door. Ze bracht een fraai album uit, werkte mee aan de soundtrack van The Hunger Games en is te horen op het nieuwe album van Disclosure. Met haar dromerige vocalen op een bedje van warme elektronica past Lorde perfect in het muzikale tijdsbeeld en lijkt ze een gegadigde voor de volgende Bond-soundtrack.

Oscar & The Wolf
Met zijn dampende elektronica verovert Max Colombie onder de naam Oscar & the Wolf Europa. De muziek op zijn gevierde plaat Entities is zo spannend als een Bond-film en zo sexy als een Bond-girl. Colombie en de zijnen voeren de gemiddelde temperatuur in België moeiteloos een paar graden op en zouden na een Europese tour zomaar een outsider kunnen zijn voor deze klus.

Balthazar
Balthazar stond bekend op zijn meezingbare en luchtige doch artistieke en unieke pop. Op het recente album Thin Walls laat het Belgische vijftal echter een wat volwassenere sound horen, waarin gespeeld wordt met mysterie aan de hand van bijvoorbeeld strijkers. Met Decency en Bunker bevat het album minstens twee tracks die wij zonder pardon aan het einde van een Bond-film zouden plakken.

Lucas Hamming
Helemaal geen Nederlandse suggesties dan? Natuurlijk wel! Lucas Hamming heeft namelijk in het verleden aangetoond dat hij naast brutale Britse rock-‘n-roll ook prachtige gedragen ballades kan produceren. Denk bijvoorbeeld aan zijn Jeff Buckley-achtige debuutsingle Green Eyed Man, maar denk vooral aan de rijk gearrangeerde single Fake Love Hypocrisy. De naam is Ham, Lucas Ham.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s