New track: Daft Punk ft. Jay-Z – Computerized


Uit het niets was het daar: Computerized, een nooit eerder uitgebrachte samenwerking tussen twee van de muziekwereld’s levende legendes, Daft Punk en Jay-Z. De Franse elektronica-act maakte vorig jaar een wonderlijke comeback met Random Acces Memories, dat wereldhit Get Lucky opleverde, terwijl Hova zijn status als grootste rapper van de wereld bevestigde met Magna Carta…Holy Grail.

Mysterie
Het nummer bestaat uit een mix van het digitaal vonkende geluid waarmee Daft Punk furore maakt en de ritmische, jagende raps van Jay-Z. Het nummer is waarschijnlijk jaren geleden door de muzikanten opgenomen (Jay-Z rapt bijvoorbeeld over Blackberry, terwijl de Amerikaan nu een contract met Samsung heeft), maar nooit uitgebracht. Wel wordt gesuggereerd dat een deel van het nummer werd gebruikt in de soundtrack van de film Tron: Legacy (2010). Het mysterieuze nummer bouwt stap voor stap op richting een bombastische climax: de vonk tussen Daft Punk en Jay-Z sloeg overduidelijk over; kortsluiting ontstaat geen seconde.

Jay-Z geeft deze week, samen met collega Kanye West (die naar alle waarschijnlijkheid een deel van de productie van Computerized op zich genomen heeft), een speciale show op het Texaanse showcase-festival South By Southwest. Enkel te zien voor Samsung-bezitters overigens.

Advertenties

New album: Pharrell Williams – G I R L

Pharell Williams en zomer 2013: ze staan als synoniemen in het muzikale woordenboek. De Amerikaanse hip-hopper en producer werkte mee aan Daft Punk’s Get Lucky en Robin Thicke’s Blurred Lines en was zelf verantwoordelijk voor Happy. In 2014 lanceert Pharrell definitief zijn solocarrière, die met de eerdergenoemde film-soundtrack Happy als een raket van de grond ging. Het toepasselijk getitelde album G I R L bestaat uit Williams’ muzikale mijmeringen met betrekking tot het andere geslacht. 

Hitmachine
Deze mijmeringen zijn, hoewel G I R L één van Pharrell’s weinige solo-projecten is, in grote mate beïnvloed door zowel recente- (Justin Timberlake, die zijn opwachting maakt op de track Brand New) als minder recente artiesten (Michael Jackson en Marvin Gaye). Pharrell’s producer-achtergrond is hoorbaar in de gelikte composities die het midden houden tussen R&B, funk en soul. Deze combinatie, die de eerste keer erg fris en dansbaar overkomt, verveelt echter erg snel. De popnummers zijn té geproduceerd en Pharrell’s op formules gebaseerd lijkende hitmachine draait zo snel, dat het soms kortsluiting veroorzaakt. Williams’ in eerst instantie zo aanstekelijke en kenmerkende stem is een opgave om een heel album lang naar te luisteren. G I R L bestaat uit nummers die stuk voor stuk hitpotentie hebben, voor zowel de radio als de dansvloer, maar is als concept een Jenga-toren.

Archief
Toch heeft de luisteraar haast oordoppen nodig om met een negatieve blik naar G I R L te kunnen kijken. Pharrell installeert eigenhandig de discolampen en hangt de slingers op. Op die manier creëert de Amerikaan vooral een feestje voor de liefhebbers van Zeroes’ hip-hop. Want waar G I R L het begin zou moeten vormen van Williams’ solocarrière, klinkt de plaat bij tijd en wijlen gedateerd, alsof Pharrell de disco-achtige beats heeft weggeplukt uit het archief van N.E.R.D, een collectief waar Williams deel van uitmaakte. Of het dunne stoflaagje dat de studiobewerking niet heeft kunnen verhelpen positief of negatief is, is aan de luisteraar.

G I R L is de taart op het feest der vrouwen, maar niet de kers op de taart die Pharell al in 2013 bakte. Het album voelt als een design-vaas die te glibberig is om vast te kunnen houden. Beter 10 singles dan 1 album? Pharrell is hitmachine, artiest en producer in hart en nieren, maar nog muzikant in wording. Toch is G I R L een plaat die als magneet op de oren werkt. Of je nou wil of niet.